Identyfikacja i hierarchizacja cech oraz umiejętności przewodników świadczących usługi w zabytkowych obiektach przemysłowych

Krzysztof Herman

Abstrakt


Przewodnik świadczący usługę w zabytkowych obiektach przemysłowych jako osoba przygotowująca i realizująca interpretację dziedzictwa powinien posiadać zestaw cech i umiejętności, które ułatwiają mu realizację podstawowych zadań. Celem niniejszej publikacji była identyfikacja i hierarchizacja tych cech oraz umiejętności na podstawie opinii respondentów. Podstawą osiągnięcia celu było określenie, kim jest przewodnik i jakie jest jego zadanie w zabytkowych obiektach przemysłowych. W części pierwszej dokonano ogólnej charakterystyki przewodnika i wyznaczono rolę jaką pełni w obiektach dziedzictwa przemysłowego. Następnie zaprezentowano cechy i umiejętności przewodników, umożliwiające realizację tej roli, które określono w oparciu o literaturę przedmiotu. W kolejnej części zamieszczono wyniki przeprowadzonych badań. Ich celem było wyznaczenie cech i umiejętności istotnych z perspektywy odwiedzjących obiekty dziedzictwa przemysłowego. Ponadto dokonano hierarchizacji tych cech z uwzględnieniem podziału na potencjalnych odwiedzjących oraz uczestników wycieczki. Tym samym wykazano, czego różne grupy odbiorców zabytkowych obiektów przemysłowych oczekują od oprowadzających ich przewodników. Ostatnią częścią artykułu stanowi dyskusja porównująca cechy zaproponowane przez respondentów z wymienianymi w literaturze.


Słowa kluczowe


przewodnik; rola przewodnika; dziedzictwo przemysłowe; cechy i umiejętności przewodnika

Pełny tekst:

PDF

Bibliografia


Altkorn J., 2006, Marketing w turystyce, PWN, Warszawa

Białecka B., Biały W. (red.), 2014, Tereny pogórnicze – szanse, zagrożenia. Analiza przypadku, wyd. PA NOVA SA., Gliwice

Buczkowska K., 2008, Turystyka Kulturowa. Przewodnik metodyczny, wyd. AWF w Poznaniu, Poznań

Dudkiewicz D., 2008, Marketing w turystyce, wyd. DrukTur, Warszawa

Gaworecki W., 2010, Turystyka, PWE, Warszawa

Gołembski G. (red.), 2009, Kompendium wiedzy o turystyce, PWN, Warszawa

Gryszel P., Kruczek Z., 2007, Rynek pracy przewodników i pilotów turystycznych. Wybrane problemy wykonywania zawodu, [w:] Przewodnictwo turystyczne i pilotaż wycieczek w Polsce, a standardy europejskie: 1 Międzynarodowy Sejmik Przewodnicki: materiały konferencyjne, Sopot

Halemba P., Placek O., Nowak S., 2014, Analiza roli społeczno-zawodowej na przykładzie przewodników turystycznych, [w:] K. Mrozowski, P. Halemba (red.), Problemy potencjału społecznego organizacji turystycznych i sportowych w spektrum wielowymiarowych aspektów zarządzania, wyd. AWF w Katowicach, Katowice

Hall C. M., Zeppel H., 1990, Cultural and Heritage Tourism: The New Grand Tour?, “Historic Environment”, Nr 7(3/4)

Jędrysiak T., 2011, Turystyka kulturowa w obiektach przemysłowych – zagadnienia ogólne, „Turystyka Kulturowa”, Nr 6/2011

Kaczmarek J., Stasiak A., Włodarczyk B., 2005, Produkt turystyczny, PWE, Warszawa

Kopaliński W., 1989, Słownik wyrazów obcych i zwrotów obcojęzycznych, wyd. Wiedza Powszechna, Warszawa

Kronenberg M., 2007, Turystyka dziedzictwa przemysłowego – próba sprecyzowania terminologii, [w:] T. Burzyński (red.), Dziedzictwo przemysłowe jako strategia rozwoju innowacyjnej gospodarki, IV Międzynarodowa Konferencja Naukowo Praktyczna, materiały pokonferencyjne, wyd. Agencja Artystyczna PARA, Katowice 2007

Kruczek Z, Walas B., 2010, Promocja i informacja w turystyce, wyd. Proksenia, Kraków

Kruczek Z., 2011, Kompendium pilota wycieczek, wyd. Proksenia, Kraków

Krzyżanowska K., 2008, Rola przewodników i pilotów wycieczek w ruchu turystycznym, [w:] I. Sikorska-Wolak (red.), Ekonomiczne i społeczne aspekty rozwoju turystyki wiejskiej, wyd. SGGW, Warszawa

Kurek K. (red.), 2012, Turystyka, PWN, Warszawa 2012

Medlik S., 1995, Leksykon podróży, turystyki, hotelarstwa, PWN, Warszawa

Mikos von Rohrscheidt A., 2008, Turystyka kulturowa. Fenomen. Potencjał. Perspektywy, wyd. GWSH „Milenium”, Gniezno

Mikos von Rohrscheidt A., 2010, [w:] Gnieźnieńskie forum turystyki kulturowej, Jak można poprawić kompetencje pilotów i przewodników do bycia interpretatorami kultur?, „Turystyka Kulturowa”, Nr 12/2010

Mikos von Rohrscheidt A., 2014, Współczesne przewodnictwo miejskie, wyd. Proksenia & kul.tour.pl, Kraków/Poznań

Mudie P., Cottam A., Usługi, Zarządzanie i marketing, PWN, Warszawa 1998

Panasiuk A. (red.), 2007, Jakość usług turystycznych, Wyd. Naukowe Uniwersytetu Szczecińskiego, Szczecin

Rapacz A., Przedsiębiorstwo turystyczne, Wyd. Difin, Warszawa 2007

Smith S., 1994, The tourism product, “Annals of Tourism Research”, Vol. 21, Elsevier Science Ltd.

Wyszkowska I., 2010 [w:] Gnieźnieńskie forum turystyki kulturowej, Umiejętności i zakres wiedzy niezbędne dla przewodników i pilotów obsługujących turystów kulturowych, „Turystyka Kulturowa”, Nr 2/2010

Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. o usługach turystycznych, Dz. U. 1997 Nr 133 poz. 884

www.intur.com.pl, dostęp z dnia 25.10.2015


Odniesienia

  • Obecnie brak jakichkolwiek odniesień.


Copyright (c) 2015 Krzysztof Herman


Copyright ©  Turystyka Kulturowa 2008-2018. ISSN 1689-4642